Het frustreren of zelfs weren van de komst van kweekvlees door verschillende landen in Europa en staten in de VS ondermijnt westerse waarden en de welvaart op lange termijn.
In november 2023 heeft de Italiaanse Kamer van Afgevaardigden een wet aangenomen die de productie en marketing van gecultiveerd vlees verbiedt. Niet veel later kondigde de Franse partij Les Républicains haar eigen voorstel aan om de productie en verkoop van gecultiveerd vlees in het land te verbieden.
Ook in de VS zijn er voorstellen gedaan om kweekvlees te verbieden. In staten als Florida en en Arizona staan plannen in de steigers om de verkoop ervan strafbaar te stellen. In andere staten zoals Nebraska en Texas liggen wetsvoorstellen die er vooral op gericht zijn om de komst van kweekvlees te frustreren met allerlei quasi-informatieve etikettingsvoorwaarden en terminologische beperkingen.

Het willen verbieden, dan wel het hinderen van de komst van gecultiveerd vlees is een kenmerkende reflex, niet zelden van direct dan wel indirect belanghebbende politici, die vooral is waar te nemen in landen en staten met een grote veelteeltindustrie.
Preservering via schijnredenering
Het boycotten vindt plaats onder het mom van de bescherming van de eigen cultuur, de bescherming van de consument, transparantie of onder vergelijkbare lariekoek.
Maar wat hebben megastallen met lijdende dieren te maken met cultuur? Hoe transparant is de vee-industrie zelf? En moeten consumenten inderdaad beschermd worden tegen een mogelijke verwarring bij de naamgeving van een product? Of hebben ze het bij de bescherming van de consument over onze gezondheid?
Zouden er daadwerkelijk consumenten zijn die lange vingers in de winkel toch maar laten liggen omdat ze bang zijn dat het koekje daadwerkelijk bestaat uit een gesuikerd en daarna verpakt menselijk lichaamsdeel waarmee nu beschuldigend naar kweekvlees wordt gewezen als bron van alle kwaad? Of echte liefhebbers van gezelschapsdieren die het gebakje van banketbakkersroom, bladerdeeg en een roze glazuurlaag maar laten staan omdat er kleine poesjes met de naam Tom in verwerkt zitten?
Dikke middelvinger – om maar even in het tekstverband te blijven. De echte achterliggende reden is natuurlijk klip en klaar, namelijk het beschermen van de eigen financiële belangen door de status quo binnen de intensieve veehouderij met alle mogelijke middelen die binnen (ook weer toepasselijk) handbereik liggen trachten te handhaven.
Van hoofdrol naar tweede viool
Middelen die niet alleen schuren met de meest typerende westerse waarde van vrijheid, zoals het inperken van de vrijheid van ondernemerschap en voedselkeuze door het verbieden of bemoeilijken van verkoop van tot op heden volledig veilig gebleken voedsel, maar die op de lange termijn ook de westerse welvaart kunnen schaden.
Want in andere landen in met name Azië zit men niet stil. In landen als China, Singapore en Israël zet men juist actief in op de ontwikkeling van kweekvlees door middel van financiële investeringen of andere vormen van steun.
Hier lijkt men inmiddels beter te beseffen dat de vee-industrie een smerig en failliet systeem is. Een systeem dat anders dan bij gecultiveerd vlees, wèl bewezen risico’s voor de volksgezondheid met zich meebrengt. Een inefficiënte manier van het produceren van vlees met een hoge CO2-uitstoot en een enorm water- en landverbruik, dat als klap op de vuurpijl ook nog eens een immens dierenleed en grote risico’s op zoönosen, zoals COVID-19 en vogelgriep met zich meebrengt.
Het zijn problemen die met gecultiveerd vlees opgelost kunnen worden. En als we in het westen niet op tijd meegaan in dit soort wereldverbeterende technologieën, spelen we op de lange termijn de tweede viool op het wereldtoneel in essentiële sectoren als de voedingsindustrie.
Er zal een innovatiekloof ontstaan tussen landen en staten die de vooruitgang op dit gebied wel steunen ten opzichte van landen en staten die dit niet doen met als gevolg dat deze laatsten zichzelf economisch lelijk in de (lange) vingers kunnen snijden.
Het is kortom een enorm kortzichtige gedachte om de komst van gecultiveerd vlees zonder enige indicatie van gevaar voor de volksgezondheid te traineren, laat staan in de ban te willen doen. Sterker nog, het is zelfs op meerdere gronden te beargumenteren dat het verbieden ervan onrechtmatig is.
Het laatste woord hierover zal dan ook nog lang niet gezegd zijn. Het betreurenswaardige is alleen dat dit juist een belangrijk beoogd effect is van de indienende belanghebbers van wetsvoorstellen als deze…


One comment